ဒီဃာဝုဇာတ်တော်

သာဝတ္ထိပြည်၌ အလွန်တရာ ကျော်စောထင်ရှားသော ကောရဗျမင်းကြီးတစ်ပါး ရှိတော်မူ၏။ ထိုမင်းကြီးတွင် ဒီဃာဝုအမည်ရှိသော သားတော်တစ်ပါး ရှိ၏။ သားတော်မှာ အဆင်းလှပ၍ မင်းကြီး၏ အလွန်အမင်း ချစ်မြတ်နိုးတော်မူခြင်း ခံရ၏။ သို့သော်လည်း ဒီဃာဝုမင်းသားမှာ ကြမ်းတမ်းသော စိတ်နေသဘောထား ရှိ၏။ အမြဲတစေ ဒေါသထွက်လွယ်၍ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းရာ၌ အကြမ်းဖက်မှုများကို အသုံးပြုလေ့ ရှိ၏။ တစ်နေ့သောအခါ ဒီဃာဝုမင်းသားသည် နန်းတော်အနီးရှိ တောအုပ်ကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုနေတော်မူ၏။ ထိုစဉ် သစ်ပင်ပေါ်သို့ တက်၍ သစ်သီးခူးနေသော အဘိုးကြီးတစ်ဦးကို တွေ့တော်မူ၏။ အဘိုးကြီးမှာ သစ်ပင်ပေါ်သို့ ခက်ခက်ခဲခဲ တက်နေရပြီး မတော်တဆ ချော်ကျကာ အနည်းငယ် ဒဏ်ရာရရှိသွား၏။ ထိုအခါ ဒီဃာဝုမင်းသားမှာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်တော်မူ၏။ ဤအဘိုးကြီးသည် မိမိ၏ နယ်မြေထဲသို့ မည်သို့ ရောက်လာရသနည်းဟု အော်ဟစ်ပြီး အဘိုးကြီးကို အတင်းအကြပ် ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်လာခဲ့၏။ အဘိုးကြီးမှာ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် မင်းသားအား မင်းကြီးထံ အပ်နှံရန် တောင်းပန်၏။ သို့သော် ဒီဃာဝုမင်းသားမှာ မည်သို့မျှ မနာခံဘဲ အဘိုးကြီးကို အပြစ်ပေးရန် ပြင်ဆင်၏။ ထိုစဉ် အဘိုးကြီးက မင်းသားအား “အရှင်မင်းသား၊ ကျွန်ုပ်မှာ အပြစ်မရှိပါ။ ကျွန်ုပ်မှာ အလွန်တရာ ဆင်းရဲနွမ်းပါးလှ၍ အစာငတ်မွတ်နေသောကြောင့် သစ်သီးခူးစားရန် သာ လာခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ အရှင်မင်းသား၏ အဖေဖြစ်တော်မူသော မင်းကြီးမှာ အလွန်တရာ သနားကရုဏာကြီးမားတော်မူပါသည်။ ကျွန်ုပ်ကို မင်းကြီးထံ အပ်နှံတော်မူလျှင် အကျွန်ုပ်ကို ခွင့်လွှတ်တော်မူမည် ဖြစ်ပါသည်။” ဟု လျှောက်တင်၏။ ဒီဃာဝုမင်းသားမှာ အဘိုးကြီး၏ စကားကို ကြားသော်လည်း ဒေါသမကျေနပ်သေး။ သို့သော် အဘိုးကြီး၏ တောင်းပန်မှုကြောင့် မင်းကြီးထံ အပ်နှံရန် သဘောတူလိုက်၏။ မင်းကြီးထံ ရောက်သောအခါ မင်းကြီးမှာ အဘိုးကြီး၏ အဖြစ်အပျက်ကို ကြားသိတော်မူပြီး သနားကရုဏာသက်ကာ အဘိုးကြီးကို အစာခေါင်းပါးမှုမှ ကယ်တင်တော်မူ၏။ ထို့နောက် မင်းကြီးမှာ သားတော် ဒီဃာဝုမင်းသားအား ခေါ်ယူ၍ “သားတော်၊ နင် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်လွယ်သည်။ အကြမ်းဖက်မှုသည် မည်သည့် ပြဿနာကိုမျှ မဖြေရှင်းနိုင်။ အမြဲတစေ စိတ်ကို ထိန်းချုပ်၍ အေးချမ်းစွာ နေတတ်အောင် ကြိုးစားရမည်။” ဟု ဆုံးမတော်မူ၏။ ထိုအခါမှ ဒီဃာဝုမင်းသားမှာ မိမိ၏ အပြုအမူကို နောင်တရ၍ မိမိ၏ ဒေါသကို ထိန်းချုပ်တတ်အောင် ကြိုးစား၏။ နောက်ဆုံးတွင် မင်းသားမှာ အေးချမ်းသော စိတ်ထားကို ပိုင်ဆိုင်၍ တိုင်းပြည်ကိုလည်း အကျိုးပြုသော မင်းတစ်ပါး ဖြစ်တော်မူ၏။ **နိဂုံး:** ဒေါသသည် အဆိပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ထိုအဆိပ်ကို မွေးမြူလျှင် ကိုယ်ကျိုးဖျက်ဆီးရုံမက ပတ်ဝန်းကျင်ကိုလည်း ပျက်စီးစေသည်။ ထို့ကြောင့် အမြဲတစေ စိတ်ကို ထိန်းချုပ်၍ အေးချမ်းစွာ နေတတ်အောင် ကြိုးစားရမည်။